Bieszczady to jedne z najdzikszych i najbardziej legendarnych gór w Polsce – najdalej na południowy wschód wysunięty skrawek kraju, który od dziesięcioleci przyciąga wędrowców spragnionych pierwotnej natury, majestatycznych połonin i pamiątek wielowiekowego dziedzictwa kulturowego. Tym, co wyróżnia te góry na tle całych Karpat, są połoniny – rozległe, bezleśne grzbiety porośnięte morzem falujących traw, wznoszące się ponad obniżoną tu górną granicę lasu. To właśnie po nich, niczym po grzbiecie świata, poprowadzi nas znaczna część trasy. A pora roku, którą wybraliśmy, nie jest przypadkowa…
Bieszczady ogromnie zyskują jesienią, zwłaszcza w drugiej połowie września i w październiku. Gdy temperatura spada, a nocą pojawiają się pierwsze przymrozki, karpacka buczyna zaczyna mienić się złotem i czerwienią, a połoniny okrywają się rudą trawą upstrzoną czerwono-pomarańczowymi owocami jarzębin. To również czas rykowiska – na zboczach i w dolinach rozbrzmiewa wówczas miłosne wołanie jeleni karpackich, gromadzących się w wielkie stada. Jesienią częściej niż latem zdarza się też zjawisko inwersji, gdy doliny toną w morzu mgieł, a ze szczytów połonin przy dobrej pogodzie dostrzec można odległe pasma – z Tatrami włącznie. Dla wielu wędrowców to właśnie jesień jest w Bieszczadach porą najpiękniejszą i najbardziej nastrojową.
Bieszczadzka „dzikość” jest jednak w dużej mierze dziełem historii. Jeszcze przed II wojną światową tereny te były gęsto zaludnione, a pola i łąki sięgały wysoko, aż po górskie grzbiety. Żyli tu obok siebie Bojkowie, Łemkowie, Polacy, Żydzi i Niemcy, a krajobraz znaczyły drewniane cerkwie – do dziś świadectwo duchowości bieszczadzkich Rusinów. Wszystko to zmieniły wydarzenia lat 40. XX wieku: walki z UPA, akcja „Wisła” i przymusowe wysiedlenia rdzennej ludności. Opuszczone wsie pochłonęła wtórna sukcesja, a po dawnych gospodarstwach pozostały dziś jedynie zdziczałe sady, kamienne podmurówki, samotne przydrożne krzyże i ciche cerkwiska. Takie ślady minionego świata odnajdziemy już na samym starcie – w Wołosatem, nieopodal początku szlaku, czekają na nas stare cerkwisko i dawny bojkowski cmentarz.
Naszym drogowskazem przez te góry będzie Główny Szlak Beskidzki im. Kazimierza Sosnowskiego – najdłuższy znakowany szlak górski w Polsce, liczący blisko 500 km i wytyczony jeszcze w latach 30. ubiegłego wieku. Znakowaną na czerwono trasę przejdziemy od jej krańca w Wołosatem, mierząc się z najwspanialszym, bieszczadzkim odcinkiem szlaku. Zdobędziemy Tarnicę (1346 m n.p.m.), najwyższy szczyt polskich Bieszczadów, oraz Halicz (1333 m n.p.m.), trzeci pod względem wysokości; przejdziemy grzbietami Połoniny Caryńskiej i Połoniny Wetlińskiej, odpoczniemy w legendarnej Chatce Puchatka, a na koniec dotrzemy do Okrąglika, gdzie spotykają się dwa najdłuższe beskidzkie szlaki. Wszystko to w sercu Bieszczadzkiego Parku Narodowego, będącego częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie” – królestwa żubra, niedźwiedzia, wilka i rysia.
Trzy dni wędrówki, najwyższe szczyty regionu i pasma połonin, a wokół złoto i czerwień karpackiej jesieni. Połączymy zdobywanie bieszczadzkich szczytów z zadumą nad niezwykłą, trudną historią tej ziemi. Dacie się porwać tej jesiennej przygodzie?
PROGRAM ZWIEDZANIA
Termin wycieczki: 25–27.09.2026 r.
Start i zakończenie: Cisna
Rozpoczęcie wycieczki: 7:00 (piątek) 25.09.2026 r.
Przewidywane zakończenie: około 18:00 (niedziela) 27.09.2026 r.
Maksymalna liczba uczestników (miejsc): 40 osób
Minimalna liczba uczestników: 20 osób
Minimalny wiek uczestników: od 12 lat
DZIEŃ I – 25 września (piątek)
Dystans do przejścia: około 24 km
7:00 – Zbiórka w Cisnej przed Galerią 9 Sił. W momencie zbiórki uczestnicy muszą być już spakowani i gotowi do wycieczki.
7:15 – Przejazd uczestników wycieczki zorganizowanym autokarem do Wołosatego.
8:30 – Wymarsz na szlak, rozpoczęcie trekkingu w punkcie początkowym Głównego Szlaku Beskidzkiego im. Kazimierza Sosnowskiego. Podejście na Przełęcz Bukowską, krótka przerwa dla uczestników. Po odpoczynku kontynuujemy marsz przez Połoninę Bukowską do Rozsypańca (1280 m n.p.m.), a następnie do Halicza (1333 m n.p.m.) trzeciego pod względem wysokości szczytu polskich Bieszczadów, dalej zejście do Przełęczy Goprowskiej. Wejście na Tarnicę (1346 m n.p.m.) najwyższy szczyt polskich Bieszczadów. Po zdobyciu Tarnicy kontynuujemy marsz wzdłuż Głównego Szlaku Beskidzkiego przez Szeroki Wierch (1315 m n.p.m.), zejście do Ustrzyk Górnych.
19:30 – Zakwaterowanie w Hotelu Górskim PTTK w Ustrzykach Górnych.
20:00 – Obiadokolacja. Po obiadokolacji czas wolny.
DZIEŃ II – 26 września (sobota)
Dystans do przejścia: około 24 km
7:00–8:00 – Śniadanie, pakowanie.
8:00 – Wymarsz na szlak, kontynuujemy marsz Głównym Szlakiem Beskidzkim. Trekking na grzbiet Połoniny Caryńskiej, podejście na szczyt Kruhly Wierch (1297 m n.p.m.), krótka przerwa dla uczestników wycieczki, dalej zejście do Brzegów Dolnych. Kontynuujemy trekking w kierunku Połoniny Wetlińskiej, podejście na Hasiakową Skałę (1232 m n.p.m.) i odpoczynek w popularnym bieszczadzkim Schronisku Chatka Puchatka. Po odpoczynku dalszy przemarsz wzdłuż połoniny i wejście na szczyt Osadzki Wierch (1253 m n.p.m.), zejście do Przełęczy Mieczysława Orłowicza. Dalej trasa trekkingu poprowadzi nas na szczyt Smerek (1222 m n.p.m.), z którego zejdziemy do Smereka.
19:00 – Przejazd zorganizowanymi busami ze Smereka do Wetliny.
19:30 – Zakwaterowanie w Domu Wypoczynkowym PTTK w Wetlinie.
20:00 – Obiadokolacja. Po obiadokolacji czas wolny.
DZIEŃ III – 27 września (niedziela)
Dystans do przejścia: około 17 km
8:00–9:00 – Śniadanie, pakowanie.
9:00 – Przejazd zorganizowanymi busami z Wetliny do Smereka.
9:30 – Powrót na Główny Szlak Beskidzki, podejście wzdłuż Wielkiej Grani Wopistów na szczyt Fereczata (1102 m n.p.m.). Po krótkim odpoczynku kontynuujemy marsz do granicy polsko-słowackiej. Przejście odcinkiem szlaku prowadzącym wzdłuż granicy państwowej do Okrąglika (1101 m n.p.m.), gdzie spotykają się dwa najdłuższe szlaki w polskich Beskidach: Główny Szlak Beskidzki i Szlak Grybów-Rzeszów. Wejście na szczyty Jasło (1153 m n.p.m.) i Małe Jasło (1103 m n.p.m.). Po krótkim odpoczynku dalszy trekking aż do zejścia do Cisnej.
18:00 – Przewidywany powrót do Cisnej.
Organizator zastrzega sobie możliwość zmiany lub skrócenia trasy w przypadku wystąpienia niekorzystnych warunków atmosferycznych.
NOCLEG
DZIEŃ 1 – Nocleg w Hotelu Górskim PTTK w Ustrzykach Górnych. Uczestnicy zostaną zakwaterowani w pokojach zbiorowych (2 i 3-osobowych) z osobnym węzłem sanitarnym. Nocleg z pościelą, nie ma konieczności zabierania ze sobą własnych śpiworów.
DZIEŃ 2 – Nocleg w Domu Wypoczynkowym PTTK w Wetlinie. Uczestnicy zostaną zakwaterowani w pokojach wieloosobowych (3, 4 i 5-osobowych) ze wspólnymi łazienkami na korytarzu. Nocleg z pościelą, nie ma konieczności zabierania ze sobą własnych śpiworów.
WYŻYWIENIE
Organizator zapewnia wyżywienie dla uczestników wycieczki w postaci:
- Śniadania (dzień 2 i 3)
- Obiadokolacji dwudaniowej (dzień 1 i 2)
TRANSPORT
Organizator zapewnia pierwszego dnia transport uczestników wycieczki autokarem z miejsca zbiórki w Cisnej do Wołosatego, a także drugiego dnia transport busami ze Smereka do miejsca zakwaterowania w Wetlinie (tam i z powrotem).
UBEZPIECZENIE
Organizator zapewnia każdemu uczestnikowi ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) zawarte w SIGNAL IDUNA Polska TU S.A. Szczegóły ubezpieczeń znajdują się w OWU.
UWAGA! Przeczytaj przed rezerwacją!
Wycieczka jest bardzo wymagająca fizycznie. W ciągu trzech dni trekkingu uczestnicy pokonają około 65 km w terenie górskim. Wycieczka przeznaczona jest więc dla osób sprawnych fizycznie z dobrą kondycją. Ze względu na bliskość granicy państwowej każdy z uczestników wycieczki ma obowiązek posiadać przy sobie dokument tożsamości. Dotyczy to również osób niepełnoletnich pozostających pod opieką opiekuna.
WYPOSAŻENIE WYMAGANE
Każdy uczestnik wycieczki powinien być odpowiednio przygotowany do warunków panujących w górach. Odpowiednie ubranie, buty trekkingowe (nieprzemakalne), spodnie, kurtka wiatro- i deszczoodporna, jedna czapka chroniąca przed słońcem, druga czapka ciepła zimowa, rękawiczki (dotyczy to również wycieczek w okresie letnim). Na wyposażeniu powinny znaleźć się również: latarka, termos z ciepłą herbatą lub innym napojem, naładowana komórka, suchy prowiant, woda, a także raczki na buty (w przypadku zalegającej w górach pokrywy śnieżnej).
WYPOSAŻENIE ZALECANE (DODATKOWE)
W czasie wyprawy zalecamy posiadanie kijków trekkingowych. W schronisku zapewniony jest nocleg z pościelą, nie ma konieczności zabierania ze sobą własnego śpiwora. Jeżeli ktoś chce może jednak zabrać śpiwór ze sobą.
